The Day After: Alweer een dieptepunt in de Oosterhoutse democratie

Dat democratie vaak iets wegheeft van een georganiseerde dictatuur is algemeen bekend. Het woord democratie is een heilig huisje. Je mag niet aan dat huisje komen, want het is een heilig goed. Je mag dan wel zogenaamd zeggen wat je wilt als burger – vrijheid van meningsuiting noemen ze dat – maar je hebt er vaak geen REET aan. Want geld is de motor van onze maatschappij, om geld draait alles, voor geld mag alles wijken en dus regeert ten principale het grote geld. Punt. Dat bleek gisterenavond tijdens de raadsvergadering maar weer eens tijdens de behandeling van het dossier Beneluxweg-Zuid. Roep midden op de Markt ‘Wij gaan voor Oosterhout en wij zijn voor de ondernemers en hoogwaardige werkgelegenheid!’ en harpen, violen en gitaren beginnen spontaan voor je te spelen. Je wordt door de lokale middenstand en sommige plaatselijke bestuurders nog net niet ter plekke oraal bevredigd, maar het scheelt niet veel.

Gisterenavond zouden er alleen maar verliezers zijn werd er op voorhand al gezegd. Dat was om de burgerij een beetje voorzichtig voor te bereiden op de aanstaande nederlaag die zij zouden gaan lijden, een nederlaag die overigens al lang vaststond. ‘We kunnen de geit en de kool niet allebei sparen en onze fractie zal in meerderheid vóór gaan stemmen’, sprak PvdA-baas Dick Bisschop quasi wijs in zijn inleiding. Opmerkelijk, omdat het debat nog niets eens begonnen was. Maar misschien was zijn spierballentaal puur om aan te tonen dat er op één van zijn dissidenten (Abdul Hajjami) flink was ingepraat. Hajjami werd blijkbaar ineens getroffen door voortschrijdend inzicht inzake het dossier. Een paar weken geleden was hij nog tegen, maar nu ineens als door een godswonder vóór de bouwplannen van Oranjewoud op een locatie die het volk niet ziet zitten. Hallelujah! Zo snel kan iemand dus van geloof veranderen en ineens begrijpt hij wat ‘hoogwaardige werkgelegenheid’ betekent. Voor we het weten is Abdul met afstand de man met de meeste dossierkennis in Oosterhout. Dat is dan mooi jammer dan voor de all-time wereldkampioen dossierkennis Alexander W. En dan was er gisteren natuurlijk nog Peter de Laat. De Laat was gelukkig weer wat opgeknapt en sprak bevlogen als nooit tevoren namens Gemeentebelangen ‘ferme’ taal. Partijvoorzitter A. Kastelijns zat er trots bij als een hond met 7 staarten, en hij zag dat het goed was.

En zo zien we maar weer: de politiek heeft het weer mooi voor elkaar in Oosterhout. De burger verliest het van Oranjewoud CEO en vastgoedsjacheraar Gerard Sanderink. Deze brave borst staat niet voor niets hoog in de Quote-500 en het zijn o.a. dit soort lui die hier de dienst uitmaken. Op voorhand al een ongelijke strijd voor de burger. Of het vertrouwen van de burger in de democratie nu ook een deuk heeft opgelopen sinds gisteren, is een terechte vraag. Ik denk het wel. Beter is het er in ieder geval niet op geworden. Sanderink kwam, zag en overwon alles en iedereen. Het woord democratie is een containerbegrip. Er zijn duizenden boeken over geschreven. Maar wat zich gisteren in de raadsvergadering afspeelde, had weinig tot niets meer met echte democratie te maken. Wel met een derderangs soap, die op een paar uitzonderingen na gespeeld werd door slechte derderangs acteurs. Deze soap verdiende ook niet beter. Inclusief een nerveuze wethouder die wellicht dit jaar nog met recht de ‘klunsprijs’ voor bijzonder slecht acteerwerk in de wacht gaat slepen. Ik zweer het u! Een soap die overigens knap geregisseerd was. Door hele slimme maar foute mensen achter de schermen, die precies weten hoe een draaiboek in elkaar steekt en hoe je het volk in de maling kunt nemen. En de gemeenteraad zat erbij en keek er naar en liet zich grandioos foppen, net als het toegestroomde volk. Alleen maar verliezers.

Drs. Ir. P. Reetketel